Afwijkingen en gebreken
 

Evenals de meeste hondenrassen is ook de Bedlington terriër niet geheel vrij van erfelijke afwijkingen.
Bekend bij dit ras is de koperstapelingsziekte, wat wil zeggen dat het sporenelement koper, wat de hond met zijn voedsel binnenkrijgt, niet voldoende wordt afgebroken en zich in de lever ophoopt. Dit kan tot ernstige leveraandoeningen leiden met vaak fatale afloop.
Exacte informatie over het ontstaan van de koperstapeling is moeilijk te achterhalen maar het schijnt dat in Amerika in de jaren zestig de eerste gevallen bekend werden en in Nederland in de jaren zeventig.
Aanvankelijk zullen er honden bij dierenartsen zijn behandeld voor ”geelzucht” maar de link naar koperstapeling wordt pas gelegd nadat een groter aantal gevallen bekend werd bij de faculteit diergeneeskunde in Utrecht.
Het is vooral dr.Rothuizen, sinds 2003 hoogleraar in de Interne Geneeskunde van Gezelschapsdieren aan de universiteit Utrecht, die een voortrekkersrol heeft vervuld bij het onderzoek hiernaar.
Het onderzoek naar koperstapeling bestond vroeger uit een leverpunctie en daaruit kon aan de hand van het kopergehalte in de lever alleen worden vastgesteld of hond al of niet lijder was.
Een hond kan echter ook drager zijn, wat inhoudt dat deze het defecte gen wel kan doorgeven zonder zelf ooit ziek te worden.
Dragers konden met een leverpunctie niet worden opgespoord terwijl een combinatie van twee dragers toch weer een aantal lijders kan opleveren. Bovendien was de hond bij een leverpunctie al enkele jaren oud omdat de eerste jaren het kopergehalte nog laag was. In de praktijk waren veel honden dan al geplaatst bij particuliere kopers en liepen de fokkers achter de feiten aan.
In de jaren negentig heeft dr.Rothuizen intensief DNA onderzoek verricht met Bedlingtons. Dat heeft een doorbraak opgeleverd doordat halverwege de jaren negentig voor onze fokkers een DNA test beschikbaar kwam waar niet alleen lijders maar ook dragers en genetisch vrije honden konden worden vastgesteld. En dat al bij pasgeboren pups.
Fokbeleid
De rasvereniging heeft toen dit DNA onderzoek verplicht gesteld voor alle Bedlingtons waarmee gefokt werd.
Er zijn alleen combinaties toegestaan tussen vrije honden onderling of vrij x drager.
Lijders zijn uitgesloten van de fokkerij. Zodra in de toekomst de populatie vrije honden voldoende groot is kunnen ook de dragers voor de fokkerij worden uitgesloten.

Dit fokreglement is op de Algemene Ledenvergadering van maart 1998 unaniem goedgekeurd maar onze fokkers lieten toen hun honden al enkele jaren onderzoeken.
Alle DNA testuitslagen komen bij het secretariaat binnen en er zijn sinds die tijd geen lijders, dus honden die ziek zijn of ziek worden aan de koperstapeling, meer aangetroffen.
Althans voor zover het honden betreft die volgens de fokvoorschriften van de BTC zijn gefokt, wat er zich buiten de rasvereniging afspeelt hebben wij geen zicht en invloed op.
Tot nu toe heeft de BTC geen andere sanctiemogelijkheden dan het lidmaatschap van de vereniging om fokkers tot naleving te bewegen.
Daarom is een Verenigingsfokreglement, waar de Raad van Beheer via de afgifte van stambomen een cruciale rol kan spelen, een goede mogelijkheid om ook minder bonafide fokkers tot naleving te dwingen en zo weer een gezond ras te bewerkstelligen.
De BTC maakt zich sterk voor het niet afgeven van stambomen door de Raad van Beheer voor Bedlingtons die zijn gefokt buiten deze regels om.